6 Μάη, επιλογή ευθύνης..

Στις 6 του Μάη οι πολίτες  με την ψήφο τους θα επιλέξουν τον δρόμο  της εξόδου από την κρίση. Θα επιλέξουν τον ανηφορικό  αλλά σίγουρο δρόμο για να επανακτήσει η χώρα την οικονομική της αυτοδυναμία και την κοινωνική συνοχή. Σε αυτές τις εκλογές οι πολίτες θα αποφασίσουν  εάν θα συνεχίσουμε την προσπάθειά μας μέσα στην Ε.Ε με τις ευκαιρίες, αλλά και τις δυσκολίες που έχει αυτή. Θα   αποφασίσουν εάν διατηρήσουμε τα κεκτημένα της σταθερότητας και της ασφάλειας που έχουμε συμμετέχοντας στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Θα αποφασίσουν εάν η Ελλάδα θα συμμετέχει στον μεγάλο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αγώνα μέσα στην Ε.Ε μαζί με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις ή θα αθροιστεί στις συντηρητικές που κυριαρχούν σήμερα σε αυτήν.

Ο δύσκολος δρόμος που προτείνει το ΠΑΣΟΚ, είναι ένα ρεαλιστικό και ολοκληρωμένο σχέδιο, που μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να δικαιωθούν οι θυσίες των Ελλήνων. Θυσίες μεγάλες, ιδιαίτερα των αδύναμων οικονομικά, των νέων, των ανέργων και όλων εκείνων που επλήγησαν ιδιαίτερα από την κρίση.  Με την υλοποίηση της ιστορικής απόφασης της 26^ης Οκτωβρίου του 2011 η χώρα και η οικονομία αρχίζουν να σταθεροποιούνται. Πρέπει να ακολουθήσουν πιο πυκνά βήματα ανάπτυξης, για να δημιουργηθούν θέσεις απασχόλησης, να ενισχυθούν τα εισοδήματα και το κοινωνικό κράτος.

Η δική μας πρόταση είναι η Αυτοδύναμη Ελλάδα με επάνοδο στη δημοσιονομική σταθερότητα και κυριαρχία, με αποκατάσταση των απωλειών και άρση των αδικιών. Αυτοδύναμη Ελλάδα σημαίνει και κάτι πολύ συγκεκριμένο, προσωπικά για κάθε Ελληνίδα, για κάθε Έλληνα. Σημαίνει πως ο Έλληνας πολίτης γίνεται υπερήφανος, ασφαλής, αξιοπρεπής.

Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση

Γιατί το θέμα της αξιοκρατίας είναι πάντοτε επίκαιρο..

Στο  σχετικό άρθρο του συντάγματος της Ελληνικής Πολιτείας αναφέρεται ρητά ότι δικαίωμα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες ανεξαιρέτως. Η αντίστοιχη όμως διατύπωση του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ προχωρεί περισσότερο της ημετέρας. Εκεί δηλαδή που στο άρθρο του συντάγματος μας υπάρχει τελεία, στον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ υπάρχει κόμμα και η διατύπωση τελειώνει με τη φράση “on the basis of merits”.

Η φράση αυτή αποδίδεται στα Ελληνικά  “στη βάση της αξιοκρατίας”. Δηλαδή, στη βάση των ικανοτήτων, δεξιοτήτων, βαθμού εκπαίδευσης αλλά και ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που διαθέτει κάθε χωριστός άνθρωπος, όπως η εργατικότητα, η βούληση, το πείσμα, η προσαρμοστικότητα σε νέες καταστάσεις και συνθήκες, η αντίληψη και οι δυνατότητές του. Επιπλέον, στη βάση των αρχών με τις οποίες πορεύεται στη ζωή και κοινωνικοποιεί τις ιδέες και τις φιλοδοξίες του, και από τη συμμετοχή του στη δημιουργία και την ανελικτική πορεία του ανθρώπινου είδους.

Νομίζω, ότι η τοποθέτηση της αξιοκρατίας ως προσωπικής και κοινωνικής αρχής δεν  χρειάζεται περισσότερο εμβάθυνση και υποστήριξη.  Απλά, εκείνο που μας χρειάζεται είναι η αποδοχή της και η βούληση και ίσως μερικές φορές η γενναιότητα να την επιβάλλουμε σ’ όλες τις εκφράσεις και διαβαθμίσεις της οργανωμένης “πολιτικής” και κοινωνικής ζωής μας.

Εύκολα επίσης διαπιστώνουμε ότι στην πράξη, η αξιοκρατία πολύ λίγο ίσχυσε στη χώρα μας όσον αφορά τη δημόσια διοίκηση. Στον ιδιωτικό τομέα τα πράγματα είναι πιο καθαρά εφ’ όσον αν κάποιος δεν ανταποκρίνεται στα καθήκοντά του δεν μπορεί να μείνει για καιρό στη θέση του. Το γεγονός αυτό βέβαια δημιούργησε και εξακολουθεί να δημιουργεί διάφορες δυσάρεστες παρενέργειες, τις οποίες είμαστε αναγκασμένοι να υποστούμε ως σύνολο ανεξάρτητα του βαθμού στον οποίο συμμετείχαμε στη διαμόρφωση της υφιστάμενης κατάστασης.

Πολύ συχνά ακούμε και διαβάζουμε για παθήματα, επιδείξεις ανικανότητας και κακώς νοούμενης υπηρεσιακής νοοτροπίας, παραλήψεις και ανεπάρκειες, και όλα αυτά να αποτελούν τον κανόνα. Ξέρω επίσης ότι υπάρχουν δικαιολογίες και άλλοθι. Το περισσότερο σοβαρό από αυτά είναι ότι οι Ελληνικές αρχές είναι γενικά ανέτοιμες να αντιμετωπίσουν τις νέες δύσκολες από κάθε άποψη συνθήκες.

Αλήθεια,  πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν είχαμε άλλου είδους προσέγγιση. Δηλαδή, αν άξια και ικανά στελέχη χειριζόταν τις υποθέσεις που μας αφορούν. Είμαι σίγουρος ότι αν δεν είχαμε πέσει στην παγίδα της νοοτροπίας των “δικών μας παιδιών”, ο εκσυγχρονισμός και η προσαρμογή θα είχε γίνει έγκαιρα με όλες τις ευεργετικές συνέπειες για όλους μας.   
   

 Γ.Τ  

Η βία σκοτώνει τον αθλητισμό. Ο Αθλητισμός τρόπος ζωής, πολιτιστικό και ψυχαγωγικό γεγονός.

Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με το φαινόμενο της οργανωμένης βίας στα πλαίσια αθλητικών εκδηλώσεων και ιδιαίτερα  στο χώρο του ποδοσφαίρου.

Όπως έχει υπογραμμισθεί σε διάφορες μελέτες από ένα ευρύ διεπιστημονικό πεδίο, τα αίτια και οι αφορμές που οδηγούν τους οπαδούς να υιοθετήσουν βίαιες συμπεριφορές, είναι πολύπλοκα και 
ετερογενή.

Δεδομένου του πολυσύνθετου και πολυδιάστατου χαρακτήρα του  φαινομένου, ο νέος αθλητικός νόμος αν και προβλέπει αυστηρές ποινές και ρήτρες βίας, χρειάζεται να ενισχυθεί  από συγκεκριμένες δράσεις των εμπλεκόμενων φορέων, προκειμένου να επιτευχθεί η πρόληψη και η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του.

Πιστεύω ότι πρέπει:

• Οι διοικήσεις των ΠΑΕ να έχουν μια δυναμικότερη και ουσιαστικότερη εμπλοκή στη διαχείριση της τάξης και της ασφάλειας στα γήπεδα.

• Να γίνει χαρτογράφηση των μελών των συνδέσμων, ως προς την ταυτότητα τους και το δημογραφικό-κοινωνικό τους προφίλ.

• Να ενισχυθεί η έρευνα με επίκεντρο τον τρόπο λειτουργίας και τις δομικές αλλαγές που απαιτούνται, στους επιμέρους φορείς που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού στη χώρα μας.

• Να εφαρμοσθούν κοινωνικο-εκπαιδευτικά προγράμματα που συμβάλλουν στην καταπολέμηση της βίαιης συμπεριφοράς των ατόμων που έχουν ήδη καταδικασθεί.

• Να συμμετέχουν οικονομικά οι αθλητικές ομάδες, στην υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων που θα αποτρέπουν την υιοθέτηση βίαιων συμπεριφορών.

• Να συμφωνήσουν εγγράφως οι ΠΑΕ με τα ΜΜΕ για την εξάλειψη δημοσιευμάτων και πρωτοσέλιδων τα οποία δύναται να προκαλέσουν το δημόσιο αίσθημα.

• Να εκπαιδευτεί το ιδιωτικό προσωπικό ασφάλειας των γηπέδων από την Αστυνομία  και από τον Ερυθρό Σταυρό με έξοδα των ΠΑΕ.

• Να σχεδιαστεί νέο επιχειρησιακό σχεδιασμό της Αστυνομίας ήπιας αστυνόμευσης με υιοθέτηση επιτελικών συντονιστικών μέτρων με βασικό μέλημα την καλύτερη οργάνωση και την αποδοτικότερη κατανομή των αστυνομικών δυνάμεων με στόχο τη διατήρηση της δημόσιας τάξης εντός και εκτός των γηπέδων με το μικρότερο δυνατό κόστος τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε οικονομικούς πόρους.

Ι.Ε

Απάντηση Γιάννη Μαγκριώτη σε ανάρτηση blog

Αγαπητοί φίλοι,

σε σχέση με την ανάρτηση σας, θα ήθελα να σημειώσω

α) οι μετακινήσεις των βουλευτών από την Αθήνα προς την εκλογική τους περιφέρεια καλύπτονται από τη Βουλή. Συνεπώς, εάν μετακινούμουν απλώς για το Σαββατοκύριακο, όπως άλλες φορές, η δαπάνη θα καλύπτονταν από τη Βουλή.

β) Οι μετακινήσεις των κυβερνητικών και υπηρεσιακών στελεχών για θέματα αρμοδιότητας τους καλύπτονται από τον τακτικό προϋπολογισμό. Οι μετακινήσεις αυτές, όταν είναι αεροπορικές, δεν γίνονται σε θέσεις VIP αλλά σε οικονομικές θέσεις. Σας στέλνω συνημμένα και τη φωτοτυπία της κάρτας επιβίβασης.

Στα 2,5 χρόνια που βρίσκομαι στο ΥΠ.Υ.ΜΕ.ΔΙ., έχω επισκεφτεί από μία τουλάχιστον φορά όλους τους νομούς της χώρας. Πιστεύω κάτι ανάλογο έχουν κάνει και τα άλλα κυβερνητικά στελέχη.

Με την ευκαιρία, θα μου επιτρέψετε να πω δύο λόγια, που λόγω του χαρακτήρα μου δεν έχω πει δημόσια.

• Οι δαπάνες του γραφείου μου στο υπουργείο είναι μηδενικές, και είναι εύκολο να το διαπιστώσετε, όπως διαπιστώσατε τη δαπάνη του εισιτηρίου.
• από την αρχή, ούτε εγώ ούτε οι συνεργάτες μου, προμηθευτήκαμε υπηρεσιακά τηλέφωνα με τις αντίστοιχες ατέλειες.
• το αυτοκίνητο που παραχωρεί η Βουλή προς τους βουλευτές το έχω επιστρέψει. Χρησιμοποιώ το ιδιωτικό μου αυτοκίνητο (mini cooper), τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και σε όλες τις επισκέψεις μου, ως υφυπουργός στη Βόρεια Ελλάδα.

 Εκτιμώ την ευαισθησία σας και την άμεση ανάρτηση της συγκεκριμένης απόφασης, άλλωστε για αυτό κατοχυρώσαμε νομοθετικά την ‘ΔΙΑΥΓΕΙΑ’, δηλαδή και η ελάχιστη κυβερνητική δαπάνη να αναρτάται στο διαδίκτυο.

Είμαι βέβαιος, ότι σε ανάλογο χρόνο θα φιλοξενήσετε και την απάντηση μου.

                                                                                       
Απάντηση σε ανάρτηση blog

Οι υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα, μύθος και πραγματικότητα..

"Θέλοντας να σταθώ από τη σκοπιά του σκεπτόμενου και ανήσυχου Έλληνα,  θα προσπαθήσω να κάνω μια μικρή ενημέρωση σχετικά με την αναζήτηση υδρογονανθράκων στην πατρίδα μας. Θα αποφύγω κατά το δυνατό τεχνικούς όρους και ειδικές γνώσεις που απορρέουν από την επαγγελματική και επιστημονική μου εμπλοκή στο θέμα.

Θα μου επιτρέψετε μόνο να επικαλεστώ τη διαφορά μεταξύ βεβαιωμένων, πιθανών  και δυνητικά αποθεμάτων. Οι συζητήσεις στα ΜΜΕ αναφέρονται κυρίως σε δυνητικά αποθέματα, πράγμα που οδηγεί σε παρερμηνείες και συνακόλουθες υπερβολικές εκτιμήσεις δημοσιογραφικού τύπου και υπερφίαλες δηλώσεις, ακόμη και αξιωματούχων.       

Οι εκτιμήσεις παρουσιάζουν μεγάλη διακύμανση ανάλογα με την κατηγορία αποθεμάτων στην οποία αναφερόμαστε. Όμως, όποια κατηγορία και αν χρησιμοποιούμε δε μπορούμε να παραποιούμε την πραγματικότητα και να προβάλουμε αντί αυτής τις όποιες ιδεοληψίες μας. Π.χ., πρόσφατα δημοσιοποιήθηκε δήλωση του τύπου:  «Τα κοιτάσματα έχουν εντοπιστεί νότια της Κρήτης και ειδικότερα εντός της Μεσογειακής Ράχης, έκτασης περίπου 80.000 Km²». Αυτό είναι φανερά  εξωπραγματικό αν αναλογιστεί κανείς ότι η χερσαία ελληνική επικράτεια είναι περίπου 132.000 Km². Είναι σαν να λέμε ότι έχουμε κοιτάσματα που αντιστοιχούν σε 8/13 του χερσαίου χώρου μας. Αν δούμε τα στοιχεία των υφισταμένων εκμεταλλεύσεων (και άρα βεβαιωμένων αποθεμάτων) του ελληνικού χώρου που είναι διαθέσιμα ακόμη και στο διαδίκτυο, θα διαπιστώσουμε ότι το κυρίως κοίτασμα στον Πρίνο έχει έκταση λίγο μεγαλύτερη από 4 Km².     

 Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί αναρωτιέμαι πως μπορούμε να κάνουμε υπερφίαλες εκτιμήσεις για τα αποθέματα της πατρίδας μας, τα οποία μάλιστα είναι στην κατηγορία των «δυνητικών», χωρίς φυσικά να έχουν προηγηθεί τουλάχιστον οι γεωφυσικές έρευνες, οι οποίες πιθανόν να εντόπιζαν κάποιες πετρελαιοπιθανές δομές, και πολύ περισσότερο μη έχοντας γεωτρητικά δεδομένα. Το τραγελαφικό της ιστορίας είναι ότι αν πιστέψουμε τις διαδόσεις, τότε το δυναμικό της χώρας σε υδρογονάνθρακες είναι περίπου ίσο με αυτό της Σαουδικής Αραβίας και του Τέξας μαζί.    

Τα παραπάνω δε σημαίνουν ότι δεν πιστεύω ότι υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου και αερίου στην Ελλάδα. Αντίθετα, η σχετική ομοιομορφία των γεωλογικών ζωνών με αυτές της Αλβανίας και βορειότερα της πρώην Γιουγκοσλαβίας μας κάνει να αισιοδοξούμε. Η δε πρόσφατη ανακάλυψη μεγάλου κοιτάσματος αερίου στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου μας δείχνει το δρόμο προς την επιτυχία. Παρά τη μεγάλη απόσταση από την βάσιμη προσδοκία μας ως την βεβαιότητα, πρέπει να δρομολογήσουμε άμεσα τις έρευνες για να έχουμε αποτέλεσμα μεσοπρόθεσμα, δηλαδή μετά από μερικά χρόνια. Με την προϋπόθεση ότι οι έρευνες δεν θα σταματήσουν, στο άμεσο μέλλον θα μπορούμε να μιλήσουμε με λιγότερη αβεβαιότητα.

Τα προσδοκώμενα οφέλη από την ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων είναι πολλά και ποικίλου χαρακτήρα. Θα συμβάλουν στο να αναβαθμιστεί ο γεωστρατηγική θέση της χώρας, να αποκτήσουμε κάποιο διπλωματικό κεφάλαιο και εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μας. Ταυτόχρονα, το γεγονός αυτό θα συνεργήσει στο να αλλάξει και ο τρόπος με το οποίο οι Ευρωπαίοι σκέφτονται για τους Έλληνες. Από την άλλη μεριά θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, θα εισρεύσει συνάλλαγμα, θα αναβαθμιστούν οι σχετικές σπουδές και θα δοθούν καινούργιες επαγγελματικές ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους. Όλα αυτά βέβαια, πρέπει να θεωρούνται μόνο μέσα στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας της χώρας για ανάταξη. Η ανακάλυψη και συνακόλουθη εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων δεν είναι ικανή από μόνη της να λύσει το πρόβλημα το χρέους της χώρας, μπορεί όμως να το απαλύνει και να συμβάλει στην οριστική διευθέτησή του".

Γ.Τ          

Τώρα οι τράπεζες πρέπει να στηρίξουν την αγορά και τα νοικοκυριά.

Μια ελάχιστη κοινή συνισταμένη των κομμάτων που τάσσονται υπέρ της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ευρώ είναι η επιλογή του δρόμου της Ανάπτυξης για την αντιμετώπιση της ύφεσης και της ανεργίας.

Η μετατροπή της Ανάπτυξης από ένα προεκλογικό σύνθημα σε μια ολοκληρωμένη και ρεαλιστική πρόταση θα πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο των επερχόμενων εκλογών και να αποτελέσει το κρίσιμο σημείο που θα ξεχωρίσει τις πολιτικές δυνάμεις που απλά έχουν καλές προθέσεις από αυτές που έχουν πρόγραμμα και είναι ικανές για να οδηγήσουν την χώρα στην έξοδο από την κρίση.
Η οικονομική ανάκαμψη μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν υπάρχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις και δημιουργηθούν οι κατάλληλες αναπτυξιακές συνθήκες.
Η πρώτη απαραίτητη προϋπόθεση είναι το σταθερό οικονομικό περιβάλλον το οποίο πλέον διασφαλίζεται μετά την έγκριση του 2ου πακέτου Χρηματοδοτικής Ενίσχυσης της Ελλάδος και του χρονοδιαγράμματος εκταμίευσης των 130 δις, τα οποία θα καλύψουν τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας τουλάχιστον έως το 2015 μαζί με τα έσοδα που θα προκύψουν από άλλες πηγές, όπως οι αποκρατικοποιήσεις.

Η δεύτερη προϋπόθεση που επετεύχθη είναι η διαδικασία ανταλλαγής των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που ολοκληρώνεται έως τις 11 Απριλίου με την ανταλλαγή και των ομολόγων που έχουν εκδοθεί. Με τον τρόπο αυτό θα εξυγιανθούν οι ελληνικές τράπεζες για να μπορούν να χρηματοδοτήσουν τις επιχειρήσεις, την αγορά και τα νοικοκυριά. Πιστεύω πως πολύ γρήγορα αυτό θα γίνει πραγματικότητα. Η Κυβέρνηση το έχει ξεκαθαρίσει προς τις διοικήσεις των τραπεζών πως η υποστήριξή τους τόσο από την Ε.Ε, όσο και από το Ελληνικό Δημόσιο, γίνεται για να διασφαλιστούν οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών, κάτι που το έχουμε ήδη πετύχει, και για να χρηματοδοτήσουν την αγορά.

Τρίτη βασική προϋπόθεση είναι η αναπτυξιακή και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με την αναδιοργάνωση του παραγωγικού ιστού και τη δημιουργία ενός φιλικού επενδυτικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος που θα λειτουργεί ως μοχλός εξυπηρέτησης του πολίτη και στήριγμα της ανάπτυξης.

Τέταρτη βασική προϋπόθεση είναι ο εκσυγχρονισμός και η αποτελεσματική λειτουργία του κράτους, κράτος φιλικό προς την επιχειρηματικότητα και τον πολίτη.

Ο οικονομικός και αναπτυξιακός κύκλος που ανοίγεται μπροστά μας πρέπει να έχει ως κεντρικούς στόχους:

την αξιοποίηση τομέων της οικονομίας που μπορούν να μας δώσουν το συγκριτικό πλεονέκτημα όπως είναι οι εξαγωγές, οι ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας), ο τουρισμός, η γεωργία, η κτηνοτροφία και οι αναπτυξιακές υποδομές.

την παραγωγή προϊόντων και την προσφορά υπηρεσιών ποιότητας και υψηλής προστιθέμενης αξίας.

την κατάκτηση μιας σταθερής και υψηλής θέσης στην ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα των επιχειρήσεων.

Την υποστήριξη του παραγωγικού κόσμου της περιφέρειας, γιατί εκεί η κρίση χτύπησε περισσότερο, αλλά και γιατί εκεί έχουμε και συγκριτικά πλεονεκτήματα ως χώρα.

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου μόλις έχουμε ξεπεράσει το σημείο της μεγαλύτερης καμπής και έχει αρχίσει η αντιστροφή της πορείας προς τα πάνω κάτι που δεν θα μπορούσε να γίνει όσο το βάρος του χρέους και των ελλειμμάτων μας τραβούσε προς τα κάτω.

Ξεκινάμε την προσπάθεια της ανάκαμψης έχοντας βάλει ως απόλυτες επιλογές και προτεραιότητες μας την μείωση της ανεργίας, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής αλληλεγγύης και την αναπλήρωση ενός μέρους τουλάχιστον των απωλειών, ιδιαίτερα των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων.

Οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών πρέπει να δικαιωθούν και θα δικαιωθούν.

ΥΓ* Άρθρο στην εφημερίδα Σήμερα